Klassieke auto's ouder dan veertig jaar zijn in het Verenigd Koninkrijk sinds 2018 vrijgesteld van de verplichte APK-keuring, maar een ruime meerderheid van de eigenaren zou een specifieke keuring voor klassiekers toejuichen. Dat blijkt uit een enquête van klassiekerverzekeraar Hagerty onder 1200 eigenaren in zijn database. 64 procent van hen ziet een officiële, op klassiekers toegesneden test als een positieve ontwikkeling.
De vrijstelling werd acht jaar geleden ingevoerd en ging destijds gepaard met de nodige zorg binnen de klassiekerwereld. De APK is immers toegesneden op moderne auto's, die het vaakst op de weg zijn, de hoogste snelheden rijden en de grootste jaarkilometrages afleggen. Het beoordelen van oudere auto's leverde soms lastige situaties op: eigenaardigheden die bij een keuring werden opgemerkt, vormden niet altijd een echt veiligheidsrisico. Het vaststellen van speling in het stuurhuis van een moderne auto is nu eenmaal iets anders dan bij een Volkswagen Kever uit de jaren zeventig. Ook de remprestaties van klassiekers zijn niet vergelijkbaar met die van hedendaagse voertuigen.
Het opstellen van één set regels die alles afdekt binnen een korte en te goedkope keuring bleek lastig. Keuringsstations worden onvoldoende betaald om uren te besteden aan de vraag hoe ruimhartig ze moeten zijn. Er gaan dan ook stemmen op om het maximumtarief voor een APK te verhogen van 54,85 pond naar 95 pond.
Ondanks enkele alarmerende verhalen over klassiekers die mechanisch tekortschieten, zijn er geen data die erop wijzen dat klassieke auto's na 2018 vaker bij ongelukken betrokken zijn dan daarvoor. Het is moeilijk met zekerheid te zeggen, maar het lijkt erop dat de regeling geen actieve schade heeft berokkend. Klassiekereigenaren zijn minder vaak bij ongevallen betrokken dan andere bestuurders, en het Verenigd Koninkrijk heeft al een van de veiligste wegennetwerken ter wereld. Klassiekerrijders behoren daarmee tot de veiligste groep weggebruikers.
Bovendien kunnen eigenaren hun auto altijd vrijwillig laten keuren. De slagingskans voor wie dat doet, ligt boven de 80 procent — beter dan de 70 procent voor nieuwere voertuigen. Dat wijst erop dat klassiekers over het algemeen goed worden onderhouden.
Een verplichte, door de overheid gesteunde keuring voor klassiekers is technisch mogelijk. De Britse voertuigautoriteit DVSA heeft onlangs nog werk verricht aan voertuigidentiteiten en inspecties. Maar het zou veel tijd en geld kosten om een probleem aan te pakken dat op het eerste gezicht misschien niet bestaat. Het vertrouwen in klassiekereigenaren en -bestuurders is tot nu toe terecht gebleken. In een wereld waarin de meeste wetten worden ingevoerd en gehandhaafd vanwege de laagste gemene deler, is dat een opvallend positieve uitkomst.
Acht jaar na de vrijstelling is het bemoedigend dat een meerderheid nog steeds een jaarlijkse inspectie en keuring als iets goeds ziet. Het suggereert een gebrek aan zelfgenoegzaamheid dat de huidige situatie werkbaar kan houden. Wel moet worden opgemerkt dat mensen die de moeite nemen om een enquête in te vullen, waarschijnlijk sterker betrokken zijn bij het onderwerp. Het werkelijke draagvlak voor een klassieke APK zou daardoor lager kunnen uitvallen dan de genoemde 64 procent.
Voor Nederlandse klassiekereigenaren biedt de Britse situatie een interessant perspectief. In Nederland kennen we een vergelijkbare vrijstelling voor voertuigen ouder dan veertig jaar, mits ze niet op LPG rijden en niet dagelijks worden gebruikt. De discussie over veiligheid, kosten en verantwoordelijkheid is echter universeel. De cijfers uit het Verenigd Koninkrijk laten zien dat vrijwillige keuringen goed worden benut en dat het vertrouwen in de doelgroep vooralsnog gerechtvaardigd is. Of dat zo blijft, hangt af van incidenten die zich tot nu toe niet hebben voorgedaan.
2
