Honda werkt aan een weg die elektrische auto's tijdens het rijden draadloos van stroom voorziet. Het systeem, dynamic wireless charging genoemd, moet het laden loskoppelen van de laadpaal en de actieradius vergroten zonder dat de accu groter wordt. Honda bereidt een duurzaamheidstest voor die eind 2026 moet plaatsvinden, waarna een proef volgt op een traject van 984 voet — ongeveer 300 meter — op de Tateyama Expressway in Japan.
Bij dynamisch draadloos laden wordt een spoel in het wegdek gecombineerd met een ontvanger in de auto. Terwijl de auto over het traject rijdt, wordt energie via een magnetisch veld overgedragen aan de accu. Omdat het laden tijdens het rijden gebeurt, hoeft een voertuig minder vaak te stoppen en kan een kleinere accu in theorie volstaan voor dezelfde dagelijkse afstanden. Dat raakt direct aan de Nederlandse praktijk, waar de laadinfrastructuur en de actieradius bij snelwegroutes de belangrijkste drempels voor EV-rijders zijn.
De volgorde die Honda aanhoudt, is opvallend voorzichtig. Eerst volgt een duurzaamheidstest op een testbaan, pas daarna een proef op een echt snelwegtraject. Daarmee wil de fabrikant aantonen dat het wegdek, de elektronica en de energieoverdracht bestand zijn tegen herhaald gebruik, weersinvloeden en het gewicht van passerend verkeer. De proef op de Tateyama Expressway is met circa 300 meter kort, maar moet laten zien of het systeem werkt onder omstandigheden die dichter bij de openbare weg liggen dan een afgesloten testcircuit.
Voor automobilisten is de belofte groot, maar de praktische vragen zijn dat ook. Draadloos laden op de snelweg vraagt om standaardisatie tussen merken, om afspraken over wie de infrastructuur betaalt en om duidelijkheid over de kosten per kilowattuur. In Nederland wordt de laadinfrastructuur nu vooral beoordeeld op laadpalen, laadtijden en laadpassen. Een weg die zelf laadt, zou dat model fundamenteel veranderen: het laden verdwijnt dan naar de achtergrond en wordt een eigenschap van de weg in plaats van een handeling van de bestuurder.
Honda is niet de enige die aan deze techniek werkt, maar de combinatie van een duurzaamheidstest en een proef op een bestaand snelwegtraject maakt de aanpak concreet. De vraag is niet alleen of het technisch lukt om een auto tijdens het rijden van stroom te voorzien, maar of het systeem betaalbaar, onderhoudsarm en veilig genoeg is voor grootschalig gebruik. Zolang dat niet is bewezen, blijft dynamisch draadloos laden een aanvulling op het stopcontact en de snellader, niet een vervanging.
De timing is relevant voor de Nederlandse markt. Steeds meer rijders kijken bij de aanschaf van een EV naar de kosten per kilometer, de restwaarde en het gemak van laden onderweg. Een technologie die de actieradius vergroot zonder een zwaardere accu, kan de prijs en het gewicht van toekomstige modellen beïnvloeden. Honda's test op de Tateyama Expressway is daarmee vooral een signaal: de volgende stap in elektrisch rijden wordt niet alleen in de auto gezocht, maar ook in het asfalt eronder.
4
