McLaren kwam onder intense druk te staan vanwege het ontwerp van de achterremmen van zijn Formule 1-auto, de MCL39. Het systeem was zo opgezet dat het de remmen op een manier koelde die de concurrentie als onsportief zag. Andere teams uitten hun bezwaren, waarna het ontwerp in de ogen van de sport niet langer toelaatbaar bleek.
Het gaat om een oplossing die draait om koeling. Remschijven in de Formule 1 werken onder extreme temperaturen, en teams zoeken voortdurend naar manieren om die temperaturen beheersbaar te houden zonder aerodynamische prestaties op te offeren. Juist op dat punt bleek het McLaren-ontwerp een voordeel te bieden dat de rivalen niet konden negeren.
Dat voordeel leidde tot discussie in het paddock. Andere teams stelden dat het systeem een grijze zone opzocht binnen het reglement en daardoor een ongelijke concurrentiepositie opleverde. McLaren stond daarmee in het middelpunt van de belangstelling, omdat de technische keuzes van het team direct gevolgen hadden voor de vergelijking met andere auto's op de grid.
Het verbod op het ontwerp laat zien hoe nauw technische innovatie en reglementen in de Formule 1 met elkaar verweven zijn. Teams investeren zwaar in ontwikkeling, maar elke doorbraak kan door de FIA en concurrenten ter discussie worden gesteld. Voor McLaren betekende de kwestie dat een technisch voordeel uit de wedstrijd moest worden gehaald, wat de ontwikkeling van de MCL39 in die periode beïnvloedde.
3
