General Motors heeft aangekondigd als eerste autofabrikant ter wereld prismatische LMR-batterijcellen op massaschaal te gaan produceren. De nieuwe celtechnologie levert volgens het bedrijf 33% meer energiedichtheid dan LFP-cellen, tegen vergelijkbare kosten. Daarmee wil GM de prijs van elektrische auto's verlagen zonder concessies te doen aan prestaties of actieradius.
LMR staat voor lithium-mangaan-rijk, een chemie die minder afhankelijk is van dure en schaarse grondstoffen dan de veelgebruikte NMC-cellen. Door de hogere energiedichtheid kan een accupakket bij hetzelfde gewicht meer energie opslaan, of bij gelijke capaciteit juist lichter en compacter worden. Dat is relevant voor zowel de actieradius als het rijgedrag en de laadsnelheid van toekomstige modellen.
Het prismatische celformaat wijkt af van de zakcellen en cilindrische cellen die veel fabrikanten nu gebruiken. Prismatische cellen zijn rechthoekig en kunnen efficiënter in een accupakket worden gestapeld, wat ruimte en gewicht bespaart. GM zegt het formaat te combineren met de LMR-chemie om zo een kostenefficiënte oplossing te bieden voor massaproductie.
De aankondiging past in een bredere beweging in de autosector om de kosten per kilowattuur omlaag te brengen. LFP-cellen zijn de afgelopen jaren populair geworden vanwege hun lage kosten en lange levensduur, maar ze hebben een lagere energiedichtheid dan NMC. Met LMR mikt GM op een middenweg: de kosten van LFP benaderen met een energiedichtheid die dichter bij NMC ligt.
Voor Nederlandse rijders kan de technologie op termijn betekenen dat elektrische auto's in het B- en C-segment goedkoper worden, terwijl de actieradius gelijk blijft of toeneemt. Ook de laadtijd kan profiteren van een hogere energiedichtheid, al hangt dat sterk af van de laadcurve en de koeling van het pakket. GM heeft nog geen concrete modellen of productiedata genoemd waarop de nieuwe cellen in Europa te verwachten zijn.
De massaproductie van prismatische LMR-cellen is een technische mijlpaal, maar de vraag is hoe snel de cellen in daadwerkelijke voertuigen terechtkomen. GM bouwt de cellen in eigen beheer, wat het bedrijf meer controle geeft over kosten en leveringszekerheid. Of andere fabrikanten dezelfde route volgen, moet blijken; de concurrentie op accugebied blijft groot, met name vanuit Aziatische producenten.
Voor kopers van een elektrische auto is de belangrijkste vraag wat de nieuwe cellen betekenen voor de prijs per kilometer en de restwaarde. Zolang de cellen niet in showroommodellen liggen, blijft het bij een belofte. Duidelijk is wel dat GM inzet op betaalbare elektrische mobiliteit zonder in te leveren op rijbereik — een combinatie die de markt al jaren vraagt.
3
